Uw inschrijvingen Inschrijvingen (0)

De Kameleon: paarden met onder-energie

Ken je het? Dat paard dat binnen no-time zich aanpast aan je volume en dan steeds minder op je reageert?

Ik noem het ‘de kameleon’. Je vindt hem in alle formaten en in verschillende rassen terug. Soms is het een Fries of een Tinker. Maar het kan ook even goed een Fjord zijn, of een Haflinger. Zélfs een warmbloed of een P.R.E.

Het is een speciaal type. Meestal enkel geschikt voor de bewuste en gevorderde paardenmens, want met te weinig skills, innerlijke verfijning en lichaamsbewustzijn kom je in grote problemen met dit soort paarden.

Het zijn meestal paarden met een stabiel karakter, die niet zo snel onder de indruk zijn van dingen. Ze kunnen heel zachtaardig zijn, of net het tegenovergestelde: onverschillig en hoog in dominantie. Maar wat ze allemaal gemeen hebben is dat ze van nature niet ‘zomaar’ werklustig zijn. Daar moet je als mens iets voor doen, om dat te bewerkstelligen. Hun zin om te bewegen is in die zin matig. Wel zijn ze erg ‘levens-intelligent’. Niet de intelligentie wat je bij veel welsh cobs of arabieren terugziet: pienter en snelle leerprocessen. Nee, het is een ander soort intelligentie. Een bepaalde vorm van oerwijsheid. Het vermogen om altijd het grotere perspectief te zien. Dat maakt dat ze zeer snel kunnen doorzien wie er tegenover hun staat. Hoeveel kracht diegene heeft, hoeveel ontwikkeling, hoeveel inzicht. En natuurlijk: of die persoon voldoende kwaliteiten heeft dat ze hem/haar serieus moeten nemen. Of niet. Uiteraard is dat deels uit eigenbelang, want waar je niet hoeft te werken of te bewegen - hoef je niet te werken of te bewegen. Deze paarden grijpen dan ook elke misinschatting van de mens aan om steeds minder te gaan doen.

Nu, wat gebeurt er dan meestal met ons mensen in relatie met deze paarden?

Ja, je ziet het al voor je! Natuurlijk gaat die mens compenseren…

Hoe minder het paard gaat doet, hoe meer wij gaan doen! Het volume in handelingen, het gebruik van een touw of zweep gaat omhoog. In het rijden zie je dan dat er steeds meer beenhulp gebruikt wordt of dat mensen gaat voortdrijven in het bekken. Maar je merkt al vrij snel dat dit alles één - misschien twee keer effect heeft en de derde keer wordt het al bijna weer in de wind geslagen.

Voor jezelf als mens is dit allesbehalve fijn. Want je hebt het gevoel alsof je leegloopt bij dit soort paarden. Alles steunt op jouw kop, en als je ophoudt met werken is er niets meer. Het vraagt erg veel van jezelf en het is vermoeiend. De kunst is dus om dit niet te laten gebeuren.

Dit type paard noem ik daarom ‘De Kameleon’. De naam spreekt inmiddels voor zich denk ik. Het zijn paarden die zich dus heel snel aanpassen aan jouw volumegebruik!

Maar, bedenk wel! dat niet ELK paard wat in onder-energie zit een kameleon is! Onder-energie kan ook voortkomen uit lichamelijk ongemak of pijn, waardoor de zin van het paard om te bewegen verdwijnt. Het kan voortkomen uit teveel ambitie bij de eigenaar of ruiter: dat als een paard ingaat op wat er gevraagd wordt, de eigenaar de lat steeds hoger legt, waardoor een paard de moed verliest en er uiteindelijk niet meer op ingaat ‘want het is toch nooit goed genoeg.’ Het kan ook voortkomen uit afgeslotenheid door trauma, waarin het paard zijn leverspirit verloren is en nergens nog het plezier of nut van inziet. Dit allemaal zijn geen Kameleons. De benadering van deze voorbeelden is dan ook heel anders dan die van de Kameleon. De Kameleon is een paard die het in zijn ‘natuur en in zijn karakter’ heeft zitten om weinig onder de indruk te zijn van alles rond zich. Bij deze paarden kan je dit gedrag dus al krijgen op een zeer jonge leeftijd en in de beste omstandigheden.

Meestal als ik een Kameleon tref dan is het vaak al goed mis, en is het gedrag van niet meer spiritvol reageren op dingen al te ver gevorderd. In het ergste geval zijn dit paarden waar je bij wijze van spreken een bom naast kunt laten ontploffen, en ze reageren niet meer. Ze kijken ernaar en denken: “Ah, ja….”. Alle mogelijke volumes stellen niets meer voor.

Als je zo’n paard hebt, dan heb je vaak echt professionele begeleiding nodig. Want dit is oprecht te moeilijk om alleen op te lossen. Dit zijn dan ook één van de weinige types waarvan ik meestal tegen de eigenaar zeg dat ik de eerste 5 á 7 keer alleen maar zélf met het paard werk - tot hij weer lichtgevoeliger is en deze lichtgevoeligheid ook enigszins eigen is geworden van het paard. Dus niet zomaar weer verdwijnt als de eigenaar 1 misstap zet.

Hierna volgt een traject waarin ik de mens moet leren om heel erg in zijn eigen kracht te blijven. Niet in de valkuilen te belanden van ‘meer te gaan doen’, ‘het volume te verhogen’, ‘te hard te gaan werken’. Dit vraagt veel zelfbeheersing. Bij dit soort paarden is het namelijk cruciaal dat je alles vanuit ‘kwaliteit’ doet. Het is cruciaal dat je eerlijk bent, dat je de verantwoordelijkheid van wat het paard moet doen, niet overneemt, maar bij het paard laat. Hiernaast is het belangrijk dat je kernachtig, maar heel subtiel blijft in wat je doet. Minder is meer, letterlijk.

Hoe je het proces opbouw is van belang: ‘vraag niet teveel’, ‘stop op tijd’. Volgende keer komt wel weer de volgende stap… En als je wel een keer volume moet gebruiken, omdat het goed is voor de spirit om een keer onverwachts uit de hoek te komen, zal je deze zo kort (en eenmalig) moeten gebruiken dat je volume voor het paard compleet ongrijpbaar is. Dat het volume bij wijze van spreken al weer weg is voor hij beseft dat het heeft plaatsgevonden. Als hij het wel kan vastgrijpen, dan acclimatiseert hij er namelijk weer op en dan sta je terug bij af. Soms is hier maar 1 keer voor nodig.

In sommige gevallen is het zelfs nodig dat elke sessie totaal anders is, zodat ze niet de kans krijgen om het af te vlakken. Of moet er bij elke sessie iets anders verzonnen worden om de spirit wakker te houden. Dit alles is natuurlijk enkel nodig in de herstelfase, want de bedoeling is dat de nieuw verworven openheid en gevoeligheid uiteindelijk eigen wordt van het paard.

Deze paarden vragen dus veel verfijning. Dit maakt ze tot prachtige leermeesters, als je bereid bent om dat proces met jezelf aan te gaan. Ze leren je alles over kernkracht, timing. Ze verhelderen je meest intieme wensen, gedachtes, verlangens, patronen, ambities en zorgen ervoor dat je vrij wordt van al deze. Want bij hun moet je neutraal zijn. Ze leren je autonoom te zijn, standvastig en stabiel.

Het is dus zeer goed mogelijk om je Kameleon werklustig, bewegelijk, lichtvoetig en sprankelend te krijgen. Het vraagt alleen een specifieke benadering. Als je op jonge leeftijd dit al opmerkt, dan kan je het meteen in goede banen leiden en hoeft het helemaal niet te ontsporen. Als het wel al ontspoord is vraagt het een specifiek herstel en daarna onderhoud.

Ik schrijf deze post zodat je dit soort type paarden sneller en beter leert herkennen. Dat scheelt je vele uren van met je handen in het haar zitten, ontmoediging, zoekend naar oplossingen of uitkomsten. Je bent ook niet de enige met dit type paard. Hun gedrag is zelden persoonlijk op jou gericht, maar het kan natuurlijk wel zijn dat je in de vele valkuilen terecht gekomen bent, want de trigger hiervoor is groot. Het is niet gezond om dan lang op deze weg door te gaan. Een kameleon wat herstelt en weer een gezonde levensenergie krijgt is zowel voor de eigenaar, als voor het paard, veel aangenamer. Want ook het paard beperkt zichzelf enorm met dit gedrag in zijn eigen groei, ontwikkeling, potentie en levensvreugde. Het is dus de moeite waard om er iets aan te doen!

ELK paard is in staat om je intenties en gedachten te lezen, ELK paard is in staat om de miniemste energieverandering in je lichaam te spotten, ELK paard is van nature lichtgevoelig in de beweging - mits het een goede gebalanceerde opvoeding krijgt! Meer dan deze sensitieve communicatie zou niet nodig moeten zijn om je boodschap over te brengen. Is dat wel nodig, dan kan je eigenlijk al spreken van een mate van ‘onbalans’. Waar deze onbalans door veroorzaakt wordt is natuurlijk bij elk paard verschillend. Wat er nodig is om dit te herstellen uiteraard ook. Neem het werken met ‘volume’ daarom nooit for granted. Maar ga ervan uit dat het niet nodig zou moeten zijn!

Volgende week verschijnt er een post over het traject wat ik momenteel met een Kameleon aan het doorlopen bent. Dus wil je hier nog meer over lezen: stay in touch ;-)