Uw inschrijvingen Inschrijvingen (0)

Paarden laten wijken voor druk, psychisch gezond? Of zeer schadelijk?

23-01-2018

Met welke van deze twee principes werk jij?

• Wijken voor druk?
• Het geven van richting?

Iedereen kent het principe ‘wijken voor druk’. Je vindt hem overal in de paardenwereld terug. Je benen aanleggen om een paard voorwaarts te laten gaan; het wijken voor de kuit in de klassieke dressuur; een teugel tegen de hals aanleggen in de western - het is allemaal ontstaan vanuit het principe ‘wijken voor druk’. Ook in de Natural Horsemanship wereld kom je dit principe veelvuldig tegen.

Het principe is simpel. Je raakt je paard aan met een lichte tot hogere druk, tot deze uiteindelijk voor deze druk opzij stapt. Vervolgens heb je dus iets gecreëerd waarmee je hem een richting uit kunt laten gaan. Je kunt er dingen mee gaan vertellen.

Maar wist je dat het werken met druk psychisch en lichamelijk zeer schadelijk is voor je paard?

De meeste mensen weten dit namelijk niet. Je krijgt het zo aangeleerd en staat er eigenlijk weinig verder bij stil. Vandaar dat ik deze post schrijf. Want ik denk dat het goed is, om het wat meer onder de aandacht te brengen.

Waarom zou dit nu lichamelijk schadelijk kunnen zijn voor je paard? Om dat zelf te ervaren, wil ik je uitnodigen om eens de volgende (korte) ervaringsoefening te doen! Deze oefening moet je met twee doen, dus het is goed om even een partner of vriendin aan te kijken en te vragen of hij/zij je wilt helpen. De oefening gaat als volgt:



Oefening om DRUK te ervaren

Je vraagt aan de ander of hij/zij met één á twee vingertoppen de zijkant van je bovenarm aan wilt raken. Nu vraag je deze persoon om de druk op te gaan voeren, net zo lang tot hij voor jou te hoog wordt en je hiervoor wijkt. Op de SECONDE dat jij wijkt, laat de persoon naast je de druk onmiddellijk los ! Dat is even belangrijk, want zo leer je namelijk steeds sneller en gevoeliger te wijken en dat is wat er in de paardenwereld verwacht wordt.

Oefeningen zijn altijd leuke experimentele dingen, waardoor je waardevolle informatie kunt ervaren. Dus laat de beleefdheid even achterwegen: Die druk mag GROOT zijn indien nodig. Hoe groter, des te beter je alles kunt ervaren!
Als je voor deze druk geweken bent, dan vraag je aan de persoon die bij je is om dit nog een keer te herhalen. Een drietal keren.

Wat kon je ervaren?

Als je nu met je andere hand zacht over de plek strijkt waar de druk heeft plaatsgevonden, hoe voelt deze plek dan nu? Is dat pijnlijk/niet pijnlijk/gevoeliger/gevoelloos?
En hoe lang duurt het voor dit gevoel in je bovenarm helemaal verdwenen is?

Mocht de gedachte in je opkomen. Ook een zachte vorm van druk is DRUK.
Wanneer je het volume van de druk vermindert, verminder je het gevoel wat het achterlaat. Maar, je eindigt wel met een mindere mate van EXACT dezelfde boodschap…



Als je de oefening gedaan hebt, dan heb je waarschijnlijk gevoeld dat een pure vorm van druk niet heel aangenaam is. Je zal ook ondervonden hebben dat als er een grote druk op een klein oppervlakte komt, dat deze plek lichtelijk beurs gaat aanvoelen en het even duurt voor dit gevoel weer weggaat.

Maar het gebruik van druk is wel heel effectief. Je gaat binnen no-time sneller wijken. Voor de buitenwereld LIJKT het alsof je gevoeliger wordt, sensitiever en bereidwilliger. Maar eigenlijk ben je geen één van deze dingen. Je bent reactief, je wijkt snel omdat je de discomfort wilt vermijden, je bent uit je element, en je wordt als persoon ‘minder’ van deze vorm van communicatie i.p.v. ‘meer’.
Het is in essentie ook geen vorm van communicatie. Het is een effect – een systeem. Stel je nu eens voor dat je een paard bent en dat je constant met dit te maken krijgt van het moment af dat jouw ruiter je een richting uit wilt hebben? Druk van benen, druk van het bit, druk op de neus van je halster, druk op je lijf als je even achteruit of aan de kanten moet gaan…
Dit is helaas niet heel aangenaam.

MAAR HOE DAN WEL? Wat is dan het werken met RICHTING?

Om dat te ervaren, gaan we diezelfde oefening doen, maar dan vanuit richting.



Oefening om RICHTING te ervaren

Je vraagt weer of de persoon naast je een paar vingers of een vlakke hand - want een groter oppervlakte is makkelijker voor deze oefening als je ongetraind bent in het gebruik van richting - op de zijkant van je bovenarm wilt leggen. Maar in plaats van druk uit te oefenen, gaat deze persoon je met RICHTING in zijn hand vertellen waar hij/zij graag zou willen dat jij heen gaat.
Richting is een dynamisch energie. Het is een aanraking met GEVOEL. Dat betekent dat jij door de hand van de ander moet kunnen voelen wat zijn of haar boodschap is voor jou. Het gaat verder dan een techniek, het is niet mechanisch, het is een zuivere vorm van communicatie en het begint al bij de intentie waarmee de ander jou aanraakt. Het is aanvoelend, invoelend, contactrijk en afgestemd.
Ook deze oefening doe je een drietal keren, om even het verloop te onderzoeken.

Wat kon je nu ervaren?

Hoe voelt je arm? Wat vind je van deze vorm van communicatie?



In deze twee oefeningen heb je letterlijk het verschil tussen druk en richting kunnen ervaren. En waarschijnlijk ervaar ook jij ‘richting’ als een veel fijnere toonzetting. Ook bij richting word je binnen no-time gevoeliger, maar dan vanuit afgestemdheid en oprechte interesse. Als het goed is, kun je in de tweede en derde keer, de energie van de ander ook al voelen VOOR hij je daadwerkelijk aanraakt. Dit noem ik voorvoelen. Het zorgt ervoor dat je communicatie énorm subtiel kan worden.

Hoe pas je dit nu toe in je paardenwerk?

Wel, dit is erg simpel. Overal waar je eerst druk gebruikte, dat verander je in richting. Want als je tijdens de tweede oefening hebt hoe je deze richtingscommunicatie in je hand kon brengen, dan kan je dat ook in alle andere delen van je lichaam. Je bekken in het rijden bijvoorbeeld. In een been of een kuit. In je handen waar je je teugels of halstertouw mee vasthoudt. Het vraagt wat oefening - want richting is een subtiel iets - maar het resultaat is schitterend. Meer lichaamsbewustzijn en gevoel voor de mens, meer kwaliteit voor je paard!



In dit laatste deel wil ik graag nog iets meer vertellen over de ‘psychische betekenis’ van druk en richting. Als je kijkt naar het oorspronkelijke, natuurlijke gedrag van paarden, dan zie je dat er in een paardenkudde alleen druk gebruikt wordt wanneer er onderling gecorrigeerd wordt, of wanneer paarden een vreemde buitenstander NIET in de buurt van hun kudde willen hebben. Waarom zeg ik specifiek ‘in een natuurlijke kudde’? Dat is omdat het gedrag van paarden in de natuur niet te vergelijken valt met het gedrag van paarden in mensenomstandigheden.

Een natuurlijke kudde is namelijk heel harmonisch. Correcties zijn uitzonderlijk en vaak ook met een zeer laag volume. Want als alles duidelijk en uitgekristalliseerd is, is er uiteraard weinig nodig.

Een andere situatie waar paarden met druk te maken krijgen, is wanneer ze aangevallen worden. Niet enkel de fysieke druk van gegrepen te worden, maar ook de psychische druk van achterna gezeten te worden.

De associatie van een paard met de toon ‘druk’, is dus bijna altijd van ‘NEGATIEVE’ aard. Correctie, niet bij de kudde mogen, aangevallen worden. Dit heeft allemaal te maken met straf of gevaar. Als je als mens dus veel vanuit druk oplost, vertel je psychisch meer aan je paard dan je denkt!

Paarden binnen een zelfde kudde gaan vanuit RICHTING met elkaar om. Ook de hengst, wanneer deze zijn kudde vanuit de achter-positie leidt. Deze richting kan heel KRACHTIG zijn, maar het is en blijft richting.
Richting is een contact-verbindende toon, die het paard gemakkelijk begrijpt en waar hij zich in de meeste gevallen bij kan ontspannen. Het is dus vanzelfsprekend dat het voor je paard fijner is wanneer je hem vanuit deze toon benadert, dan vanuit druk - wat een contact-verbrekende toon is.

Soms zie je dat er binnen bepaalde systemen met heel veel druk op de cirkel gewerkt wordt met paarden. Dit is enorm schadelijk voor de psyche van het paard. Je geeft psychische boodschappen door aan je paard – wat je waarschijnlijk helemaal niet wilt geven. Niet alles wat natuurlijk genoemd wordt IS ook natuurlijk. Helaas zijn er binnen paardentaal meer dingen fout geïnterpreteerd door de mens, dan juist. Mijn raad is: wees hier voorzichtig mee…

Leren werken met richting vraagt zelfbewustzijn en beheersing van je lichaam. De eerste stap is dat je het verschil tussen druk en richting in jezelf gaat herkennen. Hierdoor krijg je een keuze in wat je wel of niet wilt gebruiken.
Als je de druk die je voorheen in je benen of handen gebruikte - vervangt voor richting - dan verbetert dit de relatie met je paard al aanzienlijk.
Maar richting gaat uiteraard verder dan dit.
Je kan met richting de meest prachtige dingen overbrengen. Hoe je o.a. in het rijden de impuls in de achterhand van je paard kunt versterken ZONDER het gebruik van je benen; hoe je de doorstroming in het lichaam van je paard kunt verbeteren; hoe je jouw grondwerk kunt verfijnen en verdiepen. Het is een heel rijk ingrediënt die werelden opent. Wil je meer weten over de diepere lagen van het werken met richting dan ben je welkom op onze live-trainingen! Alle info over deze kan je vinden de programma pagina.

Ik hoop dat je met deze post iets rijker geworden bent in je informatiewereld over paarden.
Thanks for reading! ;-)